CDC ระบุว่าความโดดเดี่ยวทางสังคมและความเหงาเพิ่มความเสี่ยงต่อปัญหาสุขภาพกายและใจหลายอย่าง สุขภาพจึงไม่ใช่แค่อาหาร ออกกำลังกาย และยาเท่านั้น

เริ่มจากการมีจุดติดต่อเล็ก ๆ เช่น โทรหาญาติสัปดาห์ละครั้ง นัดเดินกับเพื่อน เข้าชมรมชุมชน ไปสวนสาธารณะ หรือทักทายเพื่อนบ้าน การเชื่อมต่อไม่จำเป็นต้องเป็นกลุ่มใหญ่เสมอไป

คนที่ดูแลผู้ป่วย เด็กเล็ก หรือผู้สูงอายุอาจโดดเดี่ยวโดยไม่รู้ตัว การขอความช่วยเหลือเป็นเรื่องสุขภาพ ไม่ใช่ความอ่อนแอ

ถ้าความเหงามาพร้อมซึมเศร้า นอนไม่หลับ เบื่อชีวิต หรือไม่อยากพบใครเลย ควรพูดคุยกับผู้เชี่ยวชาญ เพราะอาจต้องการการดูแลมากกว่าคำแนะนำทั่วไป